ΑΥΤΟΣ ο ΠΑΟ μπορεί, όσο για το «3 στα 3», χμμμ...

Ο Βασίλης Βέργης... συμβουλεύει άπαντες να κρατάνε μικρό καλάθι και να σοβαρευτούν επιτέλους όταν μιλάνε για «καλές κληρώσεις», ενώ αναλύει γιατί δεν είναι... κακό για τον Παναθηναϊκό ότι έπεσε στην «δύσκολη Μπρόντμπι»

«Από τρεις και πάνω θα κάνουμε πάρτι» ήταν ο τίτλος του κομματιού μου στο sdna.gr στις 15 Ιουλίου, ημέρα που έγιναν οι πρώτες ευρω-κληρώσεις για τις ελληνικές ομάδες. Παραλίγο αντί για «πάρτι» να είχαμε ΤΗΝ «κηδεία». Μόνο ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε. Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, έχουν «δεύτερη ευκαιρία» μετά την έξοδο από το Τσάμπιονς Λιγκ, η ΑΕΚ και ο ΠΑΣ «χαιρέτησαν».

Ουσιαστικά, δηλαδή, μιλάμε για ένα στα πέντε! Με 20% ποσοστό δεν έκανε κανείς.,.. καριέρα. Πόσο μάλλον το ποδόσφαιρό μας που έτσι όπως το πάει σε λίγα χρόνια θα παίρνει μέρος στις... διαβαλκανικές κληρώσεις. Και αν!

Διαβάζω ότι «πρέπει να πετύχουν το τρία στα τρία» είσοδο στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ οι ελληνικές ομάδες, διαφορετικά ελλοχεύει η απόλυτη «κατηφόρα» στην βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ. Πόσο... αισιόδοξοι δικαιούμαστε να είμαστε για το «3 στα 3»; Θα πρότεινα να είμαστε πρωτίστως σοβαροί. Και προσγειωμένοι όπως επιβάλλει το... κοκκίνισμα του σβέρκου του ποδοσφαίρου μας εδώ και καιρό σε διεθνές επίπεδο.

Δηλαδή, για να καταλάβω: εγώ είμαι ο περίεργος αν θα πω ότι δεν έχω ουδεμία εμπιστοσύνη στον Ολυμπιακό απέναντι σε κάποια Αρούκα; Που να ξέρω ποιον Ολυμπιακό θα δούμε σε εκείνα τα ματς; Εδώ αλλάζει από προπονητής μέχρι φροντιστής, κατά πως φαίνεται. Δεν είμαι μελλοντολόγος, λοιπόν, ώστε να γνωρίζω τι θα προλάβει να φτιάξει μέχρι τα δύο παιχνίδια με τους Πορτογάλους ο «Χ» Ουζουνίδης. Μπορεί η Αρούκα να μην έχει ευρωπαϊκή εμπειρία, αλλά είδα και τον Ολυμπιακό στο Ισραήλ πόσο «αξιοποίησε» την δική του. Ούτε είναι επιχείρημα πως η Αρούκα τερμάτισε 5η στο πρωτάθλημα της Πορτογαλίας. Η Χάποελ που είδαμε δεν θα τερμάτιζε 5η ούτε στο ελληνικό πρωτάθλημα! Συγχωρείστε με, λοιπόν, αλλά σε τούτο το ζευγάρι θα μπορούσα να τοποθετηθώ μόνο αν γνώριζα τι είδους Ολυμπιακό θα βλέπαμε. Θεωρητικά τόσο άθλιος όσο στα ματς με τους Ισραηλινούς δύσκολα θα ξαναπαρουσιαστεί. Από την θεωρία ως την πράξη, όμως, απέχει μερικά... ημίχρονα δρόμος!

Πάμε στο ΠΑΟΚ. «Εύκολη» λέει, η κλήρωση με την Ντιναμό Τιφλίδας. Αυτοί οι «χαρακτηρισμοί» με τρελαίνουν. Ποιο είναι ρε παλικάρια, σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο, ώστε να έχουμε την... μυτούλα και να χαρακτηρίζουμε «εύκολο» έναν αντίπαλο; Πόσο μάλλον μετά από κατραπακιές επιπέδου «Γκαμπάλα» και «Χάποελ». Καιρός να... συμμαζευτούμε. Πρώτα οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ που νομίζουν ότι ακόμη ζούμε τις εποχές των τριών ομάδων στο Τσάμπιονς Λιγκ. Τώρα το μόνο «σεντόνι» που υπάρχει είναι το κανονικό, του κρεβατιού, όχι εκείνο της ΟΥΕΦΑ με τα αστέρια. Να δεχθώ ότι στο ζευγάρι ο «καλός ΠΑΟΚ» έχει τον πρώτο λόγο αλλά μέχρι εκεί. Κι όταν λέω ο «καλός ΠΑΟΚ» εννοώ ταυτόχρονα και «μη αυτόχειρας». Διότι κόντρα στον Αγιαξ, τα έφτιαξε όλα μια χαρά τόσο στο πρώτο ματς όσο και μέχρι το 1-0 της Τούμπας, δημιούργησε τις ευκαιρίες να το «καθαρίσει» αλλά στο φινάλε έκλαιγε τη μοίρα του. Η οποία δεν του έφταιγε τόσο όσο το... ξερό του κεφάλι! Η ομάδα από την Γεωργία δεν αποτελεί, φυσικά, φόβητρο αλλά δεν είναι και η... Γεωργία της γειτονιάς για να την θεωρούν οι «ειδήμονες» του κλώτσου και του μπάτσου.

Κλείνω με Παναθηναϊκό. Είναι εξαιρετικά... αισιόδοξο το γεγονός ότι για τους «πράσινους» η Μπρόντμπι θεωρείται μία «όχι εύκολη κλήρωση», ειδικά μετά τις τρεις προκρίσεις που έχει κάνει και κυρίως την τελευταία κόντρα στην Χέρτα με «τριάρα» στην Δανία. Η Μπρόντμπι «έφαγε» πέντε γκολ πέρυσι από τον ΠΑΟΚ αλλά σύμφωνα με τις αναλύσεις φέτος είναι «άλλη» ομάδα. Ξαναλέω, αυτό δεν είναι κακό για τον Παναθηναϊκό. Οι «πράσινοι» έδειξαν στα παιχνίδια με την ΑΙΚ, ιδίως αυτό στη Σουηδία, ότι διάβασαν σωστά το «μήνυμα Γκαμπάλα». Ο Παναθηναϊκός ήταν σοβαρός, προσηλωμένος στο πλάνο του, έβγαλε την δημιουργική ποιότητα που φέτος τον χαρακτηρίζει και δεν δέχτηκε γκολ παρά το γεγονός ότι «έφαγε» φάσεις. Είναι δεδομένο όμως ότι για να κρατήσει αποτέλεσμα κόντρα σε πραγματικά δυνατούς αντιπάλους η «τριάδα» στην άμυνα, χρειάζεται άλλος παίκτης στη θέση του Ιβάνοφ.

Τουλάχιστον μέχρι να δείξει (αν το δείξει) ο Βούλγαρος ότι μπορεί να σταθεί επάξια στο πλευρό του Μολέδο. Θα επαναλάβω με τον κίνδυνο να γίνω κουραστικός ότι ο «καλός Σίλντεφελντ», ο παίκτης που βλέπαμε στον Παναθηναϊκό προτού γυρίσει στην Κροατία, είναι με κλειστά μάτια αυτό που ταιριάζει στο σύστημα Στραματσόνι. Πάντως η εικόνα που έβγαλε το τριφύλλι στη Σουηδία, και κυρίως η σοβαρότητα με την οποία προσεγγίζει φέτος το διακύβευμα Ευρώπη, εκτιμώ ότι του δίνει τον πρώτο λόγο στα ματς με την Μπρόντμπι. Τα οποία μπορεί να πάνε στην «κόψη του ξυραφιού» αλλά αυτό είναι σαφώς «μικρότερο κακό» από τον επιπόλαιο περσινό Παναθηναϊκό που διαλύθηκε μέσα σε ένα ημίχρονο από την Μπριζ και ρεζιλεύτηκε στη συνέχεια από την Γκαμπάλα.

ΥΓ. Προφανώς το κείμενο γράφτηκε πριν από την ανακοίνωση των πρώτων αλλαγών στον Ολυμπιακό και της αύξησης ΜΚ. Θέματα για τα οποία θα αναφερθούμε σε επόμενο κομμάτι.